جناب روحانی بحث بی فایده را کنار بگذارید.


به گزارش ایسنا، مجتبی توانگر، عضو کمیسیون اقتصادی شورای اسلامی در نامه ای خطاب به حسن روحانی، رئیس جمهور سابق کشورمان، در واکنش به اظهارات اخیر وی به شرح زیر نوشت:

«حجت الاسلام آقای حسن روحانی».

سلام

در پی موضع اخیر جناب عالی لازم می دانم چند نکته را خدمت جنابعالی عرض کنم:
1. انتقاد آقای روحانی از قطعنامه هسته ای شورای اسلامی در شرایطی که بیش از 2 سال از خروج آمریکا از برجام می گذرد، دولت شما تقریباً هیچ اقدام موثری در قبال نقض یکجانبه برجام انجام نداده است که شما باید انجام می دادید. پاسخگوتر از دیگران به منظور صرفه جویی در داده نشده است، و این فرصت به تعریف کلامی با اروپایی ها برای راه اندازی Instax منتقل شد.

آقای همتی به عنوان رئیس بانک مرکزی دولت جناب عالی در سال 2018 گفت: تا زمانی که از ما نفت نخرند و درآمدهای نفتی به ما نرسد، اینستکس فقط حرف است. سپس در ابتدای ساعت 14:00 در گفت و گو با یورونیوز اظهار داشت: معتقدم اینستاکس فایده ای نداشت و علیرغم ادعای اینکه اروپایی ها آن را دارند و من هم از آن اطلاع داشتم، کارساز نبود. ” این وقفه دو ساله را باید خواب عمیق دیپلماسی دانست. اتفاقاً مصوبه شورای اسلامی بود که در اواخر سلطنت شما راه را برای مذاکره باز کرد و حتی اروپایی ها هم با دیدن کم کاری دولت شما عقب نشینی کردند. صهیونیست ها با دیدن انفعال دولت شما در قبال ترور سردار حاج قاسم سلیمانی، ترور فخری زاده را انجام دادند. تنها اقدامی که توانست اقتدار ایران اسلامی را پس از خروج یکجانبه آمریکا از برجام، بی کاغذی و بی نتیجه بودن اینستکس اروپا و ترور شهیدان بزرگوار حاج قاسم سلیمانی و محسن فخری زاده نشان دهد، تصویب برجام بود. شورا. افسوس که این قطعنامه که می توانست دست مذاکره کنندگان را برای کسب امتیاز باز کند و پس از تعارفات بی ثمر حضرت علی و تیم مذاکره کننده برگ برنده ایران بر سر میز مذاکره شود، به درستی مورد استفاده قرار نگرفت. جای بسی تاسف است که به جای پاسخگویی 4 سال انفعال در برابر ترامپ جنایتکار و تماشای تمام اقدامات خصمانه این دشمن ملت ایران، زبان به تمسخر و مقصر جلوه دادن مجلسی که ابزار قدرت و چانه زنی به شما داده است باز می کنید. و شما از آنها استفاده نکردید.

2. در مورد کسری بودجه 1400، شما مشخصا بار کل کسری بودجه را به دوش شورای اسلامی می اندازید. واقعیت این است که مجالس ما از یک سو به دلیل مطالبات پیش روی مردم و از سوی دیگر به دلیل عدم رویکرد حزبی و در نتیجه پراکندگی آرا و آرا اصولاً نمی توانند. رویکرد روشنی به موضوعاتی مانند بودجه داشته باشند و به همین دلیل سهم دولت ها در بودجه ریزی بیشتر است، زیرا رئیس جمهور قدرت مطلق در قوه مجریه دارد و می تواند یک مدیر دولتی ناسازگار و ناکارآمد را عزل کند و همه ارکان دولت را با خود بسیج کند. قدرت. بودجه ای بدون کسری تامین کند که پاسخگوی نیازهای کشور باشد. اما لایحه بودجه 1400 بیش از 2 سال پس از تاکید صریح رهبر انقلاب بر اصلاحات ساختاری در بودجه و علیرغم تاکید مکرر معظم له مبنی بر عدم گره زدن اقتصاد به مذاکره با فرض صادرات روزانه 2.3 میلیون نفر حذف شد. بشکه ها به عبارت دیگر جنابعالی قبل از مذاکره، چک را نقد می دانستید و هزینه های دولت را به آن گره می زدید. منطق اقتصادی و سیاسی این اقدام چه بود جز اینکه گره مذاکرات و نتیجه آن بر اقتصاد تنگ شود و دست مذاکره کنندگان از کسب امتیاز آزاد شود؟ واقعیت این است که علیرغم برخی انتقادات به اظهارات مجلس که دلیل اصلی آن مشکل پراکندگی است که در بالا به آن پرداخته شد، بخش قابل توجهی از افزایش بودجه سال 1400 مجلس، شفاف سازی بودجه ای بود که دولت از ادارات مختلف دریافت کرده، اما در سرفصل های بودجه لحاظ نشده است. علاوه بر این دستورالعمل‌های پرهزینه دولت در سال‌های 1998 و 1999، از جمله افزایش گسترده امتیازات استخدامی برای کارمندان بسیاری از سازمان‌های دولتی، افزایش یکباره دستمزد برای بخش کوچکی از کارمندان پردرآمد، و سایر مازاد بر دولت. توافقات در شرایطی که منابع درآمدی دولت به ویژه فروش نفت در آن زمان در بدترین وضعیت قرار داشت، عملاً زمینه را برای افزایش شدید مخارج جاری و کسری بودجه دولت فراهم کرد. این در زمانی اتفاق افتاد که دولت برای اجرای اصلاحات ساختاری در بودجه، از جمله ایجاد دارایی و ایجاد پایه مالیاتی جدید، از جمله مالیات بر درآمد عمومی و مالیات بر عایدی سرمایه، اقدام چندانی نکرد. بنابراین باید کسری بودجه وحشتناک 1400 را نتیجه و نتیجه عملکرد اقتصادی خود بدانید و با طرح این موضوع دیگران را مقصر ندانید.

3. موضوع دیگری که اشاره کردید مربوط به منابع اسکناس در زمان روی کار آمدن دولت و واگذاری آن بود. همانطور که گفتید: «زمانی که در مرداد 1392 به قدرت رسیدیم، اسکناس های چند صد میلیون دلاری در بانک مرکزی وجود داشت. اما در زمان واگذاری دولت به دولت سیزدهم در مرداد 1400، اسکناس های چند میلیاردی در بانک مرکزی وجود داشت. واقعیت این است که در اقتصادی با گردش تجارت غیرنفتی تقریباً 100 میلیارد دلار در سال، عرضه چند میلیارد دلاری اسکناس به بانک مرکزی اهمیت چندانی ندارد و این سوال مطرح است که چگونه می توان از شر ارز خلاص شد. شرایط سال 1400 و تحریم و بی کفایتی حاکمان شما در انتقال ارز برای واردات واکسن کرونا این را تشخیص دادند و از آن دفاع کردند! واضح است که عمده نیاز کشور به ارز از طریق حواله تامین می شود و نه نقد و اسکناس. سوال اینجاست که در سال های پایانی سلطنت شما در شرایطی که حتی نمی توانستید واکسن کرونا را وارد کنید و به یاری خدا دولت سیزدهم با پیگیری دلسوزانه توانست این گره را باز کند، چه امکانی وجود داشت. رئیس جمهور آیت الله رئیسی؟ نتیجه مدیریت ارزی دولت شما را نه در چند میلیارد دلار اسکناس، بلکه باید در صرف ده ها میلیارد دلار ارز در اولین دوره مسئولیت خود برای سرکوب قیمت ارز برای اهداف انتخابات دوره اول دید. . هیئت ارزی دولت شما را باید یکی از مخرب ترین سیاست های اقتصادی تاریخ کشور و توزیع بی ثمر بیش از 60 میلیارد دلار ارز با نرخ 4200 تومان دانست که میراث سنگینی بود. برای دولت سیزدهم و دولت را وادار به انجام عملیات سنگین اقتصادی در این حوزه کرد. در هنگام افزودن صفر به قیمت دلار و تبدیل دلار از 3000 تومان به 30000 تومان باید میراث مدیریت ارز شما را در نظر گرفت. البته همه اینها محصول سوء مدیریت و ادعا است که تنها راه نجات کشور، مذاکرات موثر خارجی نیست، بلکه تعارفات دیپلماتیک بی نتیجه است.

4. دولت جناب عالی زیر 500 هزار میلیارد تومان وجه نقد دریافت کرد و وقتی می خواست به دولت سیزدهم واگذار کند، حدود 8 برابر افزایش داد. آیا می دانید اگر یک دهم نقدینگی که در زمان شما به کشور اضافه شد به سمت تولید برود چه انقلابی در اقتصاد رخ می دهد؟ آیا تحریم ها مقصر عدم اقدام شما و تیم اقتصادی تان در مدیریت ناکارآمد نقدینگی هستند؟

در نهایت از شما می خواهم که تغییر درک شهروندان ایرانی از توانایی دولت در حل مشکلات جامعه را درک کنید، از الفاظ کنایه آمیز و بی نتیجه خودداری کنید و از این بحث های بی نتیجه فاصله بگیرید.