مارادونای ایرانی چگونه کشته شد؟ + فیلم


به گزارش باشگاه خبرنگاران، مهدی رضایی مجد فرزان حسین در زمستان سال 1342 در منطقه پاچنار در یکی از محله های قدیمی تهران به دنیا آمد. دوران جوانی او با تحصیل و ورزش همراه بود. مهدی فرزند چهارم یک خانواده ورزشی است که ورزش خود را با کشتی شروع کرد و حتی قهرمان شد و به توصیه برادر بزرگترش حاج اکبر رضایی مجید به فوتبال روی آورد. وی در جریان مبارزات انقلابی اعلامیه های امام (ره) را پخش می کرد و با مردم در تظاهرات شرکت می کرد، به طوری که مردم منطقه او را «امیر کوچک» خطاب می کردند. مهدی رضایی ماجد در تیم های آذر، اکباتان و تهران جوان فوتبال بازی می کرد. او توانست به تیم پرسپولیس بپیوندد و با این باشگاه قرارداد بست و به مدت چهار ماه در تمرینات پرسپولیس حاضر شد. زمانی که فوتبال بازی می کرد به دلیل شباهت های ظاهری و تکنیکی در بازی خود را با ماردونا مقایسه می کرد و هدفش بازی در باشگاه های اروپایی بود. مهدی 15 گل برای تیم جوانان به ثمر رساند و کاپیتان این تیم بود. یکی از گل های به یاد ماندنی او در بازی ایران و کره جنوبی به ثمر رسید. فدراسیون به جای تیم بزرگسالان تیم جوانان را به جام قهرمانی بنگلادش اعزام کرد. همزمان با جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، مهدی به جبهه اعزام شد. مهدی همیشه مسابقات ورزشی را در جبهه برگزار کرده است و در عکس هایی که از جبهه می بینید رزمنده هایی با لباس ورزشی و ورزش می بینید. مهدی رضایی مجد مدال قهرمانی فوتبال را رد کرد و برای دفاع از اسلام و کشور مدال قرمز حسینی را انتخاب کرد. مهدی همیشه سعی می کرد جوانان را به راه راست هدایت کند و برای پرهیز از ناهنجاری آنها را به مسجد و هیئات مذهبی هدایت می کرد.

تولد شهادت
مهدی رضایی ماجد در 19 اسفند 65 در عملیات تکمیلی «کربلای 5» در منطقه شلمچه به شهادت رسید. مهدی در 19 اسفند به دنیا آمد و در 19 اسفند به سوی معبود خود شتافت.

بخشی از وصیت نامه شهید رضایی مجد
با اذن محضر حضرت بقیة الله الاعظم روح و ارواح جهانیان و با درود حضرت امام خمینی رحمت الله علیه جان بی ارزش این بنده بیچاره فدای آن حضرت باشد چند کلمه با اینها می نویسم. دستان لرزان: خدای من، مبارکت هستی، زینب، مرا از درگاهت پایین مگذار، پیش پدران و مادران شهدا سیاه نمایی نکن. خانواده های شهدا بدانند که ما راه فرزندان شهیدشان هستیم. ما علیرغم اینکه گناهکاریم به درگاه شما آمدیم و بی اختیار گریه می کنیم و سپس به پدر و مادرش توصیه می کند که بعد از شهادت رسول خون همه شهدا باشند و نه برای او بلکه برای حضرت زهرا (سلام الله علیها) گریه کنند. به او). که مادر همه شهداست و برای فرزندش حسن بن علی (ع) نیز دعا کند.