مروری کوتاه بر چرایی تاثیر کلسترول (LDL) بر علت بیماری های قلبی: تغذیه


به همین دلیل است که من معتقدم کلسترول بر علت بیماری های قلبی تأثیر می گذارد

📷

من اغلب مقالات یا پست هایی از افرادی را می بینم که در مورد این واقعیت که کلسترول و کلسترول سرم نقش مهمی در شروع و پیشرفت بیماری عروق کرونر دارند ، تردید دارند. به همین دلیل است که من معتقدم کلسترول غذایی و کلسترول سرمی بالا خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را افزایش می دهد ، امیدوارم بتوانیم بحث خوبی داشته باشیم.

ابتدا می خواهم توجه را به دو ادعای متداول جلب کنم.

اولین ادعا ، که در انواع مختلف ارائه شده است

کلسترول برای سلامتی شما مفید است ، بنابراین به آن نیاز دارید

این عبارت در واقع به این معنی است که به نوعی شما نمی توانید کلسترول داشته باشید ، و این چیزی است که برخی افراد توصیه می کنند. طنز اینجاست که همین افراد همیشه تکرار می کنند که بدن کلسترول مورد نیاز خود را تولید می کند (می گویند کلسترول غذایی بر کلسترول سرم تأثیر نمی گذارد). بنابراین چرا داشتن کلسترول صفر مهم است؟

این نیز مانند بسیاری از افراد به این معنی است که چون برای زندگی مهم است ، داشتن بیش از حد آن غیرممکن است و لازم نیست نگران کلسترول بالا باشید.

امیدوارم کسی اینجا پوچی این جمله را ببیند. هیچ کس ادعا نمی کند که کلسترول حیاتی نیست. گفته می شود که سطح کلسترول فوق فیزیولوژیکی و همچنین سطح گلوکز فوق فیزیولوژیکی و همچنین سطح آهن فوق فیزیولوژیکی ، که برای زندگی نیز مشکل ضروری است ، مشکل ساز است.

چنین تفکرات دوتایی ، سیاه و سفید باید از ابتدا یک پرچم قرمز بزرگ باشد.

ادعای مهم دیگر برای کنار گذاشتن راه

در واقع ، کلسترول پایین افزایش مرگ و میر

در واقع ، شواهد بسیار کمی برای این بیانیه وجود دارد ، و شواهد زیادی بر خلاف آن ، و این بیانیه معمولاً با استفاده از داده های محیطی بسیار ضعیف مانند این مورد ارائه می شود.

فقط به این نمودار نگاه کنید ، و مشخص می شود که چه اتفاقی می افتد: افرادی که بیشتر در اثر این بیماری در اثر این بیماری جان خود را از دست می دهند ، از کشورهای فقیر با دسترسی محدود به مراقبت های بهداشتی مناسب هستند ، در حالی که افرادی که کمتر از بیماری عروق کرونر قلب می میرند. از کشورهای ثروتمند با کمک بالاترین مراقبت های پزشکی مانند ژاپن ، کانادا ، سوئیس ، دانمارک یا سایر کشورها هستند. و غیره. اجازه ندهید چنین داده های ضعیفی شما را شرمنده کند.

اول ، یک علت معکوس برای کاهش کلسترول و مرگ و میر وجود دارد ، به این معنی که بسیاری از بیماریها در واقع منجر به کاهش کلسترول می شوند ، که می تواند این تصور را ایجاد کند که کلسترول پایین با مرگ و میر مرتبط است. در اینجا پیوندی به این 1 ، 2 آمده است.

شواهد کمی وجود دارد که کاهش سطح LDL باعث افزایش مرگ و میر بیماری های غیر کرونری قلب می شود.

همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد افراد با کلسترول پایین در زندگی امید به زندگی را افزایش می دهند. 1 ، 2

اکنون اجازه دهید به این سوال بپردازیم: چرا من معتقدم که کلسترول در شروع و پیشرفت بیماری شریانی نقش دارد؟

شواهدی وجود دارد که قدمت آن به اوایل دهه 1900 برمی گردد.

خط شواهد -1: تغذیه کلسترول در مدلهای حیوانی (شامل گیاهخواران ، همه چیز خواران و گوشتخواران) به طور مداوم منجر به تنگ شدن عروق می شود.

همه چیز از آنجا شروع شد که یک محقق به خرگوش ها رژیم غذایی سرشار از کلسترول داد و متوجه شد که آنها به سرعت در حال توسعه آتروما هستند.

یکی از منتقدان که دوست دارد در مورد کلسترول بدبین باشد این است که می توان آن را رد کرد زیرا خرگوش ها گیاه خوار هستند و با رژیم غذایی با کلسترول بالا سازگاری ضعیفی دارند. خوب ، از همان زمان نتایج مشابه در گیاهخواران ، همه چیز خواران ، گوشتخواران و بسیاری از گونه های نخستی ها تکرار شد. 1 ، 2 ، 3 ، 4،5،6 بعداً به کلسترول تغذیه تبدیل می شود بدون آن نه، که به معنی یک شرط ضروری برای ایجاد تصلب شرایین است. همه اینها بسیار مورد استقبال جامعه علمی قرار گرفته است ، هیچ شکی در ارتباط و تاثیر تغذیه با کلسترول بالا در ایجاد آترواسکلروز وجود ندارد. برای مقایسه ، هرگز به صورت تجربی نشان داده نشده است که ساکارز می تواند در غیاب کلسترول در رژیم غذایی باعث تصلب شرایین شود.

و این نکته واقعاً مهم است ، زیرا کلسترول رژیم غذایی احتمالاً بیشتر از کلسترول سرم با خطرات قلبی عروقی مرتبط است. در یک مدل حیوانی ، تصلب شرائین را می توان با رژیم کم کلسترول ایجاد کرد ، حتی اگر کلسترول سرم به میزان قابل توجهی افزایش نیافته باشد.

همانطور که نویسندگان اشاره می کنند

این مطالعه بر تغییر انتمای شریانی یک نخستی اولیه غیر انسانی پس از تجویز کلسترول در رژیم غذایی در سطحی به مراتب پایین تر از مواردی که معمولاً برای القای تصلب شرایین تجربی استفاده می شود ، متمرکز شده است. تغییرات صمیمی مشاهده شده به ترتیب بسیار کوچکتر بود. طرح گروه 1 در ابتدا برای نشان دادن نقطه صفر تأثیر کلسترول غذایی بر روی انتهای شریانی طراحی شده بود. با این حال ، چنین نقطه ای یافت نشد. هیچ آستانه ای برای کلسترول رژیم غذایی در مورد عوارض جانبی مورد انتظار روی عروق ایجاد نشد.

این بدان معنی است که هر مقدار کلسترول بالای صفر تجمع پلاک را افزایش می دهد.

توجه به این نکته و به خاطر سپردن آن بسیار مهم است.

خط شواهد №2: افراد مبتلا به پلی مورفیسم ژنتیکی که از نظر ژنتیکی کلسترول پایینی دارند ، خطر بیماری های قلبی عروقی کاهش می یابد.

کارآزمایی های تصادفی مندلی ، مطالعاتی هستند که اثرات چندشکلی ژنی خاص را با تأثیر شناخته شده بر یک نتیجه خاص مورد مطالعه قرار داده اند. این امر باعث می شود از مشکلات گیج کننده کلاسیک در تحقیقات اپیدمیولوژیک جلوگیری شود.

بسیاری از ژنها با کلسترول پایین مرتبط هستند. بسیاری از مطالعات مندل نشان داده اند که افرادی با چنین ژن هایی بسیار کمتر از بیماری عروق کرونر قلب رنج می برند. 1 ، 2 ، 3

هر 9 پلی مورفیسم با کاهش بسیار مداوم در خطر بیماری عروق کرونر قلب در واحد سطح LDL پایین تر ، بدون شواهدی از ناهمگنی اثر (0.02 = I2) همراه بود. در یک متاآنالیز با ترکیب داده های غیر همپوشان 312،321 شرکت کننده ، توزیع طبیعی تصادفی قرار گرفتن طولانی مدت در معرض سطوح پایین LDL با کاهش 54.5٪ در خطر بیماری عروق کرونر قلب همراه بود (95٪ فاصله اطمینان: 48.8٪). تا 59.5 درصد) هر میلی مول بر لیتر (38.7 میلی گرم در دسی لیتر) سطح LDL را کاهش می دهد. این بدان معناست که خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب در هر واحد 3 برابر بیشتر از سطح LDL نسبت به میزان مشاهده شده در طول درمان با استاتین ها در اواخر زندگی است (19 × 10 43 43 /8 = p). 1

خط شواهد 3: داروها و سایر شیوه های زندگی برای کاهش کلسترول به طور مداوم بیماری های قلبی عروقی و مرگ و میر را کاهش می دهد

استاتین ها و سایر داروهای کاهنده کلسترول از طریق مکانیسم های مختلف به طور مداوم میزان بروز و مرگ و میر بیماری های عروق کرونر قلب را 1 و 2 نشان داده اند. برخی از افراد دارای استاتین های بحرانی هستند و می گویند که دارای اثر پلئوتروپیک هستند ، این درست است. اما روشهای دیگری برای کاهش کلسترول LDL وجود دارد که اثر پلئوتروپیک شناخته شده ای ندارند و همچنان خطر بیماری عروق کرونر قلب را کاهش می دهند.

فرایند LDL فرایند فیلتر کردن مولکول LDL-c به خون بیمار است. عمدتا در افراد مبتلا به FG استفاده می شود (به زیر مراجعه کنید). این فرآیند ، که معمولاً منجر به کاهش قابل توجه کلسترول LDL می شود ، همچنین منجر به کاهش چشمگیر خطر بیماری عروق کرونر قلب برای این افراد می شود.

آفروز LDL کلسترول LDL را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد از 7.42 +/- 1.73 تا 3.13 +/- 0.80 میلی مول/لیتر (58) در مقایسه با گروه دریافت کننده درمان دارویی ، از 6.03 +/- 1.32 تا 4.32 +/- 1.53 میلی مول/لیتر (28). توسط کاپلان مایر تجزیه و تحلیل حوادث کرونری ، از جمله انفارکتوس میوکارد غیر مهلک ، آنژیوپلاستی کرونری از طریق جلدی ، پیوند بای پس عروق کرونر و مرگ ناشی از بیماری کرونر قلب ، بروز کل وقایع عروق کرونر در گروه افسردگی LDL 72 lower کمتر بود (10)) نسبت به گروه درمان دارویی (36) (p = 0.0088).

خط شواهد № 4: افرادی که دارای نقص ژنتیکی هستند و از کلسترول بسیار بالا رنج می برند (هیپرکلسترولمی خانوادگی) در سن بسیار کم بر اثر بیماری قلبی جان خود را از دست می دهند. کاهش کلسترول در این افراد شانس زنده ماندن آنها را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.

هایپرکلسترولمی خانوادگی (PH) یک نقص ژنتیکی است که منجر به سطح بسیار بالای کلسترول LDL در خون می شود.

متأسفانه ، برای این افراد خطر ابتلا به یک رویداد قلبی عروقی به طور قابل توجهی افزایش می یابد 1.

خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلبی کشنده یا غیر کشنده در 60 سالگی برای مردان 52 درصد و 31.8 درصد برای خویشاوندان زن مبتلا به FG در مقایسه با 12.7 درصد و 9.1 درصد برای بستگان بدون FG بود. 1

خط شواهد № 5: مطالعات مبتنی بر جمعیت به طور مداوم نشان می دهد که قرار گرفتن مادام العمر کلسترول بالا با افزایش خطر و مرگ و میر قلبی عروقی مرتبط است.

کاملا واضح. مطالعات اپیدمیولوژیک و جمعیتی ارتباط قوی بین کلسترول بالا خون و بیماری عروق کرونر قلب را نشان داده است. 1

بنابراین ، اساساً ما شواهد قوی داریم که:

  • تغذیه کلسترول در حیوانات (در بسیاری از گونه های مختلف) باعث تصلب شرایین می شود

  • افرادی که از نظر ژنتیکی کلسترول پایینی دارند و کمتر بر اثر بیماری عروق کرونر می میرند

  • افرادی که از نظر ژنتیکی کلسترول بالا دارند و در سنین جوانی بر اثر بیماری قلبی می میرند

  • داروهای کاهنده کلسترول و سایر شیوه های زندگی خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب را کاهش می دهد

  • مطالعات مبتنی بر جمعیت که به طور مداوم نشان می دهد افرادی که کلسترول بالا دارند ، بیشتر مبتلا می شوند و از بیماری عروق کرونر قلب رنج می برند.

به جز کلسترول ، چه توضیح دیگری می تواند همه این مشاهدات را توضیح دهد؟ چه چیزی می تواند عامل اتصال دیگری به غیر از کلسترول برای همه اینها باشد؟

هیچ کس نمی گوید اینجا کلسترول است فقط عوامل خطر. هر چیزی که صدمات دیواره شریان را افزایش داده و باعث التهاب شود (فشار خون بالا ، سیگار کشیدن ، افزایش قند خون ، اسید چرب اشباع ، عامل عفونی) در شروع و پیشرفت بیماری دخیل است ، اما برای تشکیل پلاک های تصلب شرایین به کلسترول و لیپوپروتئین ها نیاز است. به

من امیدوارم که این بتواند به بحث سالم در مورد این موضوع منجر شود و به مردم کمک کند درک کنند که چرا حفظ سطح کلسترول در محدوده طبیعی ، که باید زیر 150 میلی گرم در دسی لیتر باشد ، مهم است.

به نظر بسیاری ، ارتباط بین کلسترول بالا و بیماری عروق کرونر یکی از قوی ترین پیوندها در علم زیست پزشکی مدرن است.

اگر معیارهای بردفورد-هیل را برای ایجاد رابطه علی در نظر بگیریم ، ارتباط با کلسترول بالا و بیماری عروق کرونر قلب با هر 9 معیار موافق است ، که به احتمال زیاد علت واقعی است.

من از جرمی استاملر (یکی از محققان برجسته بیماری های قلبی و عروقی قرن بیستم) در نقد خود (به شدت توصیه می کنم) متاآنالیز 2010 در مورد SFA و CHD نقل قول می کنم.

در واقع ، یک تغییر اساسی در رژیم غذایی برای آتروژنز آزمایشی ، sine qua non یا materia peccans (اصطلاح Anichkov) ، مصرف کلسترول است. این پیش نیاز پس از پیشرفت Anichkov و دیگران (1908-1912) (هزاره ای که شایسته جشن و بحث است) در هزاران آزمایش روی پستانداران و پرندگان – گیاهخواران ، گوشتخواران و همه چیز خواران – از جمله نخستی های غیرانسانی بود. نادیده گرفتن این واقعیت در بررسی انسانها به این معناست که در نظر داشته باشید که اساس داروینی برای تحقیقات زیست پزشکی فاقد اعتبار است و / یا اینکه شخص شواهد قابل توجهی بر خلاف آن دارد. این نیز چنین نیست

اعتبار به

u / oehaut

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *