پایان 6 سال بی برنامه ای در احیای جنگل های زاگرس


همشهری: پس از 6 سال سند احیای جنگل زاگرس در دولت سیزدهم نهایی شد. جنگل‌های زاگرس که بزرگترین پوشش گیاهی کشور محسوب می‌شود، از سال 95 تاکنون بدون هیچ سند و برنامه‌ای و تنها بر اساس برنامه‌های استانی و خصوصی اداره می‌شود و برنامه جامعی برای نگهداری و احیای آن‌ها وجود نداشت، اما در نهایت در کارگروهی به رهبری توسط معاون اول – رئیس جمهور و شورای دولت سند «احیای جنگل های زاگرس» را نهایی کردند. بر اساس لایحه بودجه 1401 کشور، امسال باید 113 میلیارد تومان برای حفاظت از کل جنگل زاگرس هزینه شود اما امسال آخرین سال پروژه های بدون سند در زاگرس است و طرح جامع زاگرس از سال آینده اجرایی می شود.

ایجاد آگاهی ملی از زاگرس
نقی شعبانیان معاون جنگلبانی سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور درباره روند نهایی شدن سند احیای جنگل های زاگرس به همشهری گفت: جنگل ها و کارگروه این موضوع به ریاست معاون اول رئیس جمهور متشکل از وزرا و فرمانداران مناطق زاگرس. وی با بیان اینکه در این کارگروه سند احیای جنگل های زاگرس به عنوان سند اولیه حفاظت از این جنگل ها در نظر گرفته شده است، افزود: اقدامات منطقه ای و بخشی نیز بر اساس این سند انجام می شود. معاون جنگلداری سازمان منابع طبیعی در خصوص تهیه طرح های جنگلداری اجتماعی در کشور گفت: امسال این طرح به صورت پایلوت برای 3 منطقه کشور که یکی از آنها کردستان است تهیه شد و خواهد بود. از سال 1402 اجرا شد. وی تاکید کرد: اگر توجه و حساسیت دولت و مردم را نسبت به خطر جنگل های زاگرس و لزوم حفظ آن ایجاد کنیم، ظرف 2 دهه می توانیم این جنگل ها را نجات دهیم. البته این مهم مستلزم تخصیص وام مناسب است. معاون جنگل‌داری سازمان منابع طبیعی وسعت جنگل‌های زاگرس را 6 میلیون هکتار اعلام کرد و گفت: این جنگل‌ها از نظر اقتصادی و معیشتی برای مردم و کاهش معضلات زیست‌محیطی به‌ویژه مقابله با میکروب‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است. گرده. .

زاگرس و مشکلات فراوان
جنگل‌های زاگرس در سال‌های اخیر به دلیل عوامل انسانی و بلایای طبیعی مانند خشکسالی‌های مداوم، استفاده بیش از حد و سوء استفاده و آتش‌سوزی‌های پی در پی در وضعیت نامناسبی قرار دارند. و اگر امنیت غذایی، توسعه بیولوژیکی و پایدار مهم است، باید به این جنگل ها توجه کرد. به عنوان مثال یکی از مشکلات حاد جنگل های زاگرس امروزه وجود آفات و بیماری هاست. این آفات و بیماری ها حاصل فعالیت هایی هستند که تعادل بیولوژیکی و اکولوژیکی اکوسیستم های زاگرس را بر هم زده است. غنچه خوار، برگ خوار، دانه خوار بلوط و بیماری زغال چوب بلوط از جمله آفاتی هستند که زاگرس را تهدید می کنند که در صورت عدم کنترل، بیماری های بیشتری گسترش می یابد. این آفات بخشی از اکوسیستم زاگرس هستند و خود آفت محسوب نمی شوند، اما زمانی که تعادل بیولوژیکی به هم خورد و این موجودات در معرض طغیان قرار گرفتند به آفت تبدیل شدند. البته مبارزه با این آفات مستلزم کار علمی و برنامه های کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت است اما در کوتاه مدت باید سمپاشی جنگل های زاگرس برای نجات کانون بحرانی ظرف 4 سال انجام شود. البته سمپاشی به صورت ترکیبات بیولوژیکی انجام می شود که خطر کمتری دارند و عواقب کمتری خواهند داشت. در عین حال سازمان منابع طبیعی معتقد است که این سمپاشی ها نباید به مدت طولانی انجام شود و اگر فقط به این روش تکیه کنیم ممکن است بر جنگل به ویژه حشرات و موجودات زنده اثر نامطلوب داشته باشد؛ اما این سمپاشی ها باید به صورت طولانی مدت انجام شود. بنابراین، پس از 4 سال، این کار باید متوقف شود. ضمناً زمان سمپاشی در هر منطقه باید توسط متخصصین کمیته گیاه شناسی و بوم شناسی این منطقه تعیین شود.

16 سال در زاگرس
جنگل های زاگرس شامل 6 میلیون هکتار از درختان بلوط و چند درخت دیگر است که در قالب طرح ملی حفاظت و توسعه جنگل های زاگرس و مناطق جنوبی و مرکزی از سال 84 تا 95 یعنی برنامه چهارم و پنجم توسعه مورد توجه قرار گرفت. به 3974 هزار هکتار پرداخت شده است. 52 درصد مساحت موجود. ناگفته نماند که در این سال ها دولت، سازمان ملل و صندوق بین المللی محیط زیست منابع مالی خود را در این زمینه متمرکز کرده اند. پس از آن در فاصله سال های 1375 تا 1400، برنامه ششم جنگلداری سطح برنامه ها را به 87 درصد مساحت موجود رساند، اما به صورت موردی اقدام شد و طرح ملی نگهداری و احیا انجام نشد. اجرا شد.