چگونه در ورزش جاز لذت بردم


من سالها تلاش کردم تا حرکتی را پیدا کنم که واقعاً آن را دوست دارم. در اینجا نحوه بالاخره یافتن آن در Jazzercise است.

خانم های استودیوی Jazzercise من بعد از هر 25 کلاسی که شرکت می کنم ، یک کارت پستال زیبا و مطمئن برای من ارسال می کنند.

تمام زندگی ام سعی کردم ورزش را دوست داشته باشم.

وقتی در تعطیلات هستم مرا در ورزشگاه هتل نخواهید یافت.

من هرگز احساس نکردم که دونده بالا می رود (فقط زانوی دونده).

و من از آن دسته افرادی نیستم که “فقط نمی توانند بی حرکت بنشینند”. می توانم بی حرکت بنشینم. تماشای Netflix زیر یک پتو مطلوب است.

با این حال ، در طول سالها ، من ایروبیک انجام دادم ، پیچ خوردم ، افسرده شدم و پیلاتس را تمرین کردم. من ساعت ها آموزش در خانه ثبت کردم و به مربیان شخصی حقوق می دادم. من چند 5K و یکی 10K خیلی بد فکر کردم. من فقط هرگز آن را دوست نداشتم.

من یک میلیارد بار توصیه “ورزش هایی را که دوست دارید انجام دهید” شنیده ام ، اما تصمیم گرفتم که تمرین همیشه برای من کمی مشکل ساز خواهد بود.

سپس Jazzercise را پیدا کردم

دو سال پیش، مشتری بلیط فصل را برای کلاس های رایگان در سالن های بدنسازی منطقه به من داد و جازرها بلافاصله به ذهنم رسید

یکی از همسایه ها گفت که دوستش صاحب استودیوی Jazzercise در همان نزدیکی است. او گفت: “باید سرگرم کننده باشد.”

من یک رقاص مشتاق هستم که در عروسی ها (و در آشپزخانه ام) می رقصم ، آنقدر هماهنگ هستم که بتوانم قدم بردارم و در نهایت نخ دندان کشیدن را یاد می گیرم. با این حال ، من از تمام درس های زومبا و هیپ هاپ که سعی می کردم آنها را اشتباه بگیرم شرمنده شدم.

من این احساس را داشتم که Jazzercise به نقطه شیرین من تبدیل خواهد شدبه

وقتی با بلیطم در کلاس به استودیو رفتم ، مردم عادی با آغوش باز از من استقبال کردند. به سرعت متوجه شدم که بسیاری از آنها 10 ، 20 ، حتی 30 سال یا بیشتر در حال جاز بوده اند. تعدادی جاز هر روز تمرین می کردند. بعضی دوبار در روز. “اعتیاد آور است!” آنها با لبخند به من هشدار دادند خندیدیم.

حق با آنها بود. من هر درصد از بلیط فصل خود را صرف کلاس های Jazzercise کردم ، سپس یک بلیط 10 روزه خریدم و تقریباً هر روز سفر کردم. وقتی کار تمام شد ، من یک خط نقطه ای برای عضویت سالانه امضا کردمبه با دو سال تأخیر ، منتظر هر کلاس بودم.

برای اولین بار در زندگی ، احساس کردم که این حرکت واقعاً عمومی است.

کارت عضویت من روزی است که به Jazzercise ملحق شدم.

چرا من به سختی به Jazzercise دچار شدم

برخی از افراد تنها با ذکر تمرین رقص Jazzercise ، که دیدگاه شنا ، پوسیدگی و زنبور انگور را در سال 1984 پرورش می دهد ، می خندند.

هنوز انگور وجود دارد. و گرمکن ها – روی پای من ، بعد از اینکه یکی از دوستانم یک جفت بافته بود تا آن را در کلاس های زمستانی بپوشمبه

شاسی و عربی وجود دارد که رقصنده داخلی برادوی من را نوازش می دهد. اما این رقص به قدری ساده و تکراری است که می توان آن را سریع آموخت و روال ها و آهنگ های جدیدی هر دو ماه یکبار ارائه می شود ، از لیزو و تیلور سویفت گرفته تا کی پاپ و کانتری.

حقیقت شاد این است که رقص در اتاقی پر از زنان در هر سنی مانند یک تعطیلات به نظر می رسد. مثل شروع روز با رقص گروهی.

همچنین ممکن است دوست داشته باشید: بیایید در مورد وزن صحبت کنیم

بدون آینه در استودیو!

دیگه چی باعث میشه برگردم

بدون آینه. در استودیو Jazzercise هیچ آینه ای وجود ندارد ، به این معنی که هیچ راهی برای قضاوت در مورد ظاهر یا ظاهر من وجود ندارد. بدون آینه ، من جایی بین جنیفر بیلز هستم Flashdance و JLo در نیمه اول نمایش سوپرجام. من از پوشیدن دونده های گشاد و تی شرت های بزرگ برای کلاس به نفع جوراب شلواری و تی شرت هایی که هنگام عرق کردن واقعاً مناسب و احساس خنکی می کنند ، دست کشیدم.

تمرینات قدرتی در هر تمرین. تمام بدن من قوی تر از همیشه احساس می شود زیرا تمرینات قدرتی با وزنه یا بند در هر کلاس گنجانده شده است. من از این بابت بسیار سپاسگزارم زیرا می دانم که با افزایش سن ، حفظ ماهیچه بسیار مهم است.

موسیقی و روال روزانه به طور مداوم در حال تغییر است. Jazzercise هر چند ماه یکبار آهنگ ها و برنامه های جدید منتشر می کند ، بنابراین مجموعه ها همیشه در حال تغییر هستند. مربیان با انتخاب آهنگ هایی که سالها هزینه بر می دارند ، آهنگهای قدیمی را با جدید ترکیب می کنند و به روال عادی مورد علاقه باز می گردند و شیوه های جدید را معرفی می کنند.

ولی بیشتر از همه، Jazzercise مانند یک تمرین است وقتی من انجام می دهم ، انجام نمی دهم. در این مرحله از زندگی ، مهمترین چیز برای من این است که حرکت کنم تا خوشحال باشم.

من هیجان زده هستم که بالاخره در چهل سالگی ، وقتی در مورد حرکت صحبت می کنم ، “تمریناتی را که دوست دارم” انجام می دهم – و این که برای اولین بار در زندگی ام ، تمرینات مانند یک مبارزه نیست. این احساس شادی است.



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *