3 عامل تهدید کننده سلامت عمومی در شهرها


به گزارش ایسنا، بر اساس آخرین آمار سازمان جهانی بهداشت (WHO) بیش از 55 درصد از جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی می کنند و همچنین پیش بینی می شود این رقم تا سال 2050 به 68 درصد افزایش یابد.

از سوی دیگر، مطالعات نشان می دهد که تقریباً 40 درصد از ساکنان شهرها به خدمات بهداشتی مدیریت شده ایمن دسترسی ندارند و بسیاری از آنها نیز فاقد آب آشامیدنی کافی هستند.

در عین حال، طبق داده های به روز شده، حدود 91 درصد از ساکنان شهرها هوای آلوده تنفس می کنند. سیستم‌های حمل‌ونقل شهری با طراحی ضعیف در بسیاری از شهرهای پرجمعیت جهان، طیفی از تهدیدات، از جمله آسیب‌های ناشی از ترافیک جاده‌ای، آلودگی هوا و صوتی، و موانعی بر سر راه فعالیت بدنی ایمن ایجاد می‌کنند که منجر به سطوح بالاتر بیماری‌های غیرواگیر می‌شود. بیماری ها و آسیب ها

به گفته سازمان بهداشت جهانی، کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند که ادامه شهرنشینی، شهرهای پرجمعیت را به کانون‌هایی برای انتقال بیماری‌ها، از جمله بیماری‌های قابل انتقال از حیوانات، تبدیل می‌کند.

در بررسی این سازمان، این خطرات به عنوان «تهدید سه گانه برای زندگی شهری» طبقه بندی و ارائه شده است که شامل موارد زیر است:

– بیماری های غیرواگیر مانند بیماری های قلبی، آسم، سرطان و دیابت که با شرایط ناسالم زندگی و کار و همچنین کمبود و ناکافی بودن فضای سبز، آلودگی هایی مانند آلودگی صوتی، آلودگی آب و خاک، کمبود فضا تشدید می شوند. برای پیاده روی، دوچرخه سواری و … .

به گفته کارشناسان، شیوع دیابت در شهرهایی که زیرساخت مناسب حمل و نقل و پیاده روی/دوچرخه سواری وجود ندارد، با چاقی و عدم تحرک بدنی همراه است. شهرنشینی همچنین با نرخ بالاتر افسردگی، اضطراب و بیماری روانی همراه است.

– صدمات (از جمله تصادفات رانندگی جاده ای) و خشونت های بین فردی، که به ویژه کودکان، جوانان و سالمندان را در نتیجه شرایط نامناسب کار و زندگی و همچنین فقدان حمل و نقل و زیرساخت ایمن تحت تأثیر قرار می دهد.

– بیماری های عفونی نیز بیشتر در مکان های فقیر و شلوغ ایجاد می شوند و به شدت با مسکن نامناسب، بهداشت نامناسب و مدیریت نامناسب زباله مرتبط هستند.

بر اساس گزارش وب سایت اطلاع رسانی سازمان جهانی بهداشت (WHO)، مدیریت ضعیف زباله های خانگی منجر به انتقال بیماری هایی مانند زیکا و ابولا می شود.